014959
krasnal-2

Psycholog radzi

wiewiorka

Psycholog radzi

JAK WSPIERAĆ DZIECKO

 

Rodzicu,

 

obecna sytuacja budzi wiele emocji, także u dzieci. Z jednej strony radość, że rodzice są razem z nimi w domu, z drugiej frustrację, że nie są zawsze dostępni – mają pracę zdalną, pomagają w nauce starszemu rodzeństwu, zajmują się domem czy gotują obiad. Dzieci odczuwają niepokój, gdy słyszą rozmowy dorosłych, strach o zdrowie swoich bliskich, mogą czuć się osamotnione czy odizolowane od całego świata. Nie zawsze powiedzą o swoich uczuciach, ponieważ mogą nie wiedzieć, że czują właśnie lęk. Nierzadko dzieci udają twardzieli, by nie martwić rodziców. Nawet jeśli dziecko nie wygląda, jakby się przejmowało wydarzeniami na świecie, niepokój może ujawniać się w ciele pod postacią bólu brzucha czy głowy. Dziecko może mieć trudności ze snem, być drażliwe, łatwo wybuchać z powodów, które wydają nam się błahe. Może też być płaczliwe lub zamartwiać się czymś, co nie jest związane z obecnymi wydarzeniami. Jak je wesprzeć, by razem przetrwać ten czas? 

 

  1. Zadbaj o siebie
    To, jak radzisz sobie w tej sytuacji jest ważnym sygnałem dla dziecka. Udzielają mu się emocje rodzica nawet wówczas, gdy wydaje się nam, że ich nie okazujemy. Dzieci doskonale odczytują emocje dorosłych nie tylko z tego, co dorośli mówią, lecz przede wszystkim z mowy ciała (napięcie, wyraz twarzy, nerwowe ruchy). Warto więc zadbać o własne emocje poprzez rozmowy z bliskimi osobami, także na tematy nie związane z obecną sytuacją, robienie tego, co nas relaksuje, poszukiwanie nowych zdrowych sposobów redukcji napięcia. Zadbajmy o sen, zdrowe odżywianie i nawodnienie organizmu. Wszystko to zwiększa odporność, zaś zaniedbane – szybko może ją zrujnować.

 

  1. Rozmawiaj z dzieckiem
    Zapytaj dziecka, co myśli o tym wszystkim, czym się martwi, czego się boi. Wysłuchaj go i przyjmij wszystkie jego emocje. Samo mówienie o tym, że się boimy pozwala obniżyć niepokój. Nie zaprzeczaj emocjom mówiąc „Nie ma się czego bać”, „Nie ma się czym martwić / złościć”, „Nie płacz”, „Uspokój się”!

Zamiast tego nazwij emocje i powiedz np. „To normalne, że się boisz / smucisz / martwisz”. To naturalna reakcja w tej sytuacji.

Rodzinom polecam tzw. postawę drużynową, a więc przekonanie i powtarzanie, że sobie poradzimy. Przecież zawsze sobie jakoś radzimy, prawda? Zapewnij dziecko, że robicie wszystko, by Wasza rodzina była bezpieczna.
A jak rozmawiać o koronawirusie? Z pomocą przychodzą materiały dla dzieci i rodziców przygotowane przez specjalistów w atrakcyjnej formie:
– „Krótki film o wirusie na literę K i o żmii” – film edukacyjny dla dzieci i dorosłych o obecnej (marzec 2020) sytuacji zagrożenia koronawirusem, tłumaczący dzieciom podstawowe pojęcia

https://www.youtube.com/watch?v=BAxc99IhJT0

– Krótka książeczka pomocna w rozmowie z dziećmi (opracowana przez kolumbijską psycholog Manuelę Molinę Cruz; polską wersję przygotował kolektyw MamyProjekt):

https://tiny.pl/tbnjf

  1. Pomagaj radzić sobie z lękiem i strachem
    Sposobem na poradzenie sobie z dziecięcym lękiem czy strachem jest pokonanie w fantazji tego, co jest źródłem lęku. Możecie narysować koronawirusa, ulepić go z plasteliny, stworzyć z odpadów lub zbudować z klocków. Nie zapomnijcie stworzyć superbohatera, który walczy z wirusem za pomocą swoich supermocy.

 

  1. Obniżaj napięcie swoje i dziecka
    Wypróbujcie ćwiczenia oddechowe, które pomagają radzić sobie z emocjami, uspokajają i ułatwiają zasypianie. Przed snem poćwiczcie skupienie na oddechu z żabką:

„Mała żabka” https://www.youtube.com/watch?v=18SpO_lyH2Q

Napinanie całego ciała pozwala rozluźnić mięśnie, które są stale napięte, dzięki czemu likwiduje bóle – zabawa nazywa się „Test spaghetti” https://www.youtube.com/watch?v=h6h5XdU9690

 

  1. Stwórzcie plan dnia i codzienne rytuały
    Większość dzieci lepiej funkcjonuje, gdy ich dzień jest przewidywalny. Wiadomo, kiedy jest czas na posiłki, naukę, zabawę i sen, a to obniża niepokój. Nasz mózg lubi stałość, zwłaszcza wtedy, gdy wokół panuje chaos.
    Korzystajcie z propozycji od pań z przedszkola. Zaangażowanie w wykonywanie zadania odwraca uwagę od nieprzyjemnych myśli. A jeśli nie wszystko uda się zrobić lub nie macie w domu materiałów, bądźcie dla siebie wyrozumiali. Zaangażuj dziecko w prace domowe, wspólnie przygotowujcie posiłki – to dla niego szkoła życia.

 

  1. Poszukaj pomocy i wsparcia:
    – innych rodziców, swoich bliskich, znajomych. Wszyscy tworzymy system wsparcia psychicznego dla swoich bliskich. Chodzi o to, żeby rozmawiać, dzielić się swoimi wątpliwościami, zmartwieniami na różne sposoby – obśmiewanie także pomaga obniżyć lęk i rozładować stres. Korzystaj ze wsparcia bliskich. Nie zostawaj sam/sama z myślami, nie zamykaj się w sobie i nie pozostawiaj bliskich w osamotnieniu.

– profesjonalnej pomocy psychologicznej: np. Telefon dla Rodziców i Nauczycieli 800 100 100 dostępny jest od poniedziałku do piątku w godzinach 12:00 – 15:00

 

Marcelina Westphal
psycholog

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Skip to content