014959
krasnal-2

Muzyka klasyczna

wiewiorka

Muzyka klasyczna

Muzyka klasyczna

  1. „Koncert” – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Frączek.

 

        W środę z samego rana do przedszkola przyjechali muzycy. I przywieźli ze sobą przeróżne instrumenty – jedne wielkie, inne malutkie, a wszystkie błyszczące i rozśpiewane. Dzieci przyglądały się im z ogromnym zainteresowaniem. Pan dyrygent, do którego wszyscy zwracali się „maestro”, opowiadał po kolei o każdym z instrumentów, a muzycy wydobywali z nich czarodziejskie dźwięki. Mnóstwo przy tym było niespodzianek! Najpierw się okazało, że ta trąba, pozwijana jak ślimak w muszelce, to wcale nie trąba, ale waltornia, a ta druga, długa jak wąż, to… to puzon!

      – Niemożliwe – nie chciał wierzyć Staś. – Jak to puzon? Przecież puzon powinien być długi i pyzaty, a ten jest długi i chudy!

Po trąbach nie–trąbach przyszła kolei na klarnet, skrzypce (które wcale nie skrzypią). A wreszcie na basetlę, która w ogóle nie jest podobna do basseta. I bałałajkę, która niestety nie ma nic wspólnego z bajką…

        Ale nie szkodzi – to spotkanie i tak było ciekawsze od najciekawszej bajki.

        A po południu dzieci postanowiły dać własny koncert.

 

Po wysłuchaniu opowiadania dzieci odpowiadają na pytania: Co to jest koncert?  (Prezentujemy ilustrację z KP4.16b)  Jak nazywała się osoba, która dowodziła całym koncertem? Jakie instrumenty były wymienione w opowiadaniu? Do czego chłopiec porównywał waltornię? Jaki instrument przypominał mu węża? Czy Wam jakieś instrumenty coś przypominają?

Puzon

  1. „Orkiestra” – swobodne wypowiedzi dzieci na podstawie własnych doświadczeń. Dzieci odpowiadają na pytania: Co postanowiły dzieci na koniec opowiadania wysłuchanego na początku zajęć? Czym jest orkiestra? Kto gra w orkiestrze? Kto oprócz muzyków jest potrzebny w orkiestrze? Jak myślicie, na czym mogły grać dzieci w swojej orkiestrze?

 

  1. „ Przedszkolna orkiestra” – wysłuchanie wiersza Agnieszki Frączek.

 

 By zagrać z prawdziwą orkiestrą,

 nie trzeba być żadnym maestro,

 wystarczy fantazji ćwierć deka.

 Słuchacze już biegną z daleka!

 Bo Antek w parapet uderza

 i rocka grać na nim zamierza.

 Jaś stuka zażarcie w żeberka,

 aż grzejnik wywija oberka,

 Staś biurko przerobił na bęben

 i bębni w nie, nucąc kolędę,

 a Krzysiek na nerwach gra tryle…

  Przedszkolna orkiestra. I tyle

 

  1. Praca w książce- Plac zabaw, Pięciolatek, Karty pracy 4, str.16 a, b

 

 

  1. „Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna (masażyk). Dziecko siedzi plecami do rodzica, który wykonuje masaż pleców dziecka zgodnie ze słowami i ruchami – potem zamiana – dziecko wykonuje masaż.

Idą słonie,  (na plecach kładziemy całe dłonie)

 potem konie,  (na plecach kładziemy piąstki)

 panieneczki na szpileczkach.  (palce wskazujące z gryzącymi pieseczkami – szczypanie)

 Świeci słonko,  (zataczamy dłońmi kółka)

 płynie rzeczka,  (rysujemy linię)

 pada deszczyk.  (uderzamy w plecy wszystkimi palcami)

Czujesz dreszczyk?  (łaskotanie)

 

  1. „Jestem muzykantem” – zabawa tradycyjna

 

 Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie)

 My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych)

 Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych)

A na czym?

A na flecie, fiju fiju…

A na flecie, fiju fiju…

 A na flecie, fiju fiju…

 A na flecie bęc.  (naśladują granie na flecie)

 Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie)

 My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych)

 Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych)

A na czym?

A na bębnie bumtarara, bumtarara…

A na bębnie bumtarara, bumtarara…

A na bębnie bumtarara, bumtarara…

 A na bębnie bęc.  (naśladują grę na bębnie)

Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie)

My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych)

 Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych)

 A na czym?

 A na trąbce trutututu, trutututu…

 A na trąbce trutututu, trutututu…

A na trąbce trutututu, trutututu…

A na trąbce bęc.  (naśladują grę na trąbce)

Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie)

 My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych)

 Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych)

 A na czym?

A na skrzypcach… (I tak dalej wg pomysłu dzieci)

 

  1. Muzyczna zagadka – wysłuchaj utworu w wykonaniu orkiestry. Jak myślisz z jakiej to bajki?

 

https://www.youtube.com/watch?v=TI_P7pnZrJs

 

                                               Miłego dnia!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *